به نام خدای رفیق
به نام خدای تنها
سلام به همه دوستان به علت پاره ای از مشکلات فعلا نیستم مثل خر گیر کردم خوشا روزی که گل بودی و بلبل تو گفتی صبر کن کردم تحمل الهی دشمن فایز بمیرد گل از بلبل برید و بلبل از گل دو معنی بر من آمد صعب دشوار اول پیری آخر فرقت یار اگر پیدا شود فایز پرستی جوانی از کجا آرم دگر بار مرا در پیش راهی پر ز بیم است از این ره در دلم خوفی عظیم است برو فایز میندیش از مهابت که آنجا حکم با رب رحیم است دل از من چشم شهلا دلبر از تو لب خشکیده از من کوثر از تو بنه بر جان فایز منت از لطف سر از من سینه از من خنجر از تو به نام خدا سلامی دوباره به دوستان عزیز فعلا وعض درس و امتحانها خرابه و عاجزانه تقاضای دعا برای مشروط نشدن دارم
دیدم عده ای مرده ی متحرک را که بر یک زنده ی همیشه جاوید عزاداری می کنند . حسين بيشتر از آب تشنه لبيک بود ، اما افسوس كه به جای افكارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترين درد او را بی آبی نامیدند. . آنان که رفتند، کاری حسینی کردند. آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند و گرنه یزیدی اند . دلم کوه صبر است ، آبش مکن ، گرفتار رنج و عذابش مکن بیا خانه قلب من مال تو ، ولی مرد باش و خرابش مکن . سرم خاک کف پای رفیق است / دلم مجنون صحرای رفیق است بهشت ارزانی خوبان عالم / بهشت من تماشای رفیق است . . . 
